Voila
Laten we er meteen invliegen.
Ik woon momenteel terug/nog altijd thuis. Moeke en ik hebben afgesproken dat ik 1 à 2 keer in de week zou koken (inclusief de boodschappen en keuken op orde leggen). Zo kan ik blijven koken (wat ik graag doe) zonder dat iemand steeds staat over m'n schouder mee te kijken.
Ik heb nu eenmaal de vervelende gewoonte om mij moeilijk te laten helpen tijdens het koken. Het gaat zelf zo ver dat dit een geregeld scenario is:
Ik: "Cupcakes! Cupcakes, cupcakes, cupcakes... Wie heeft er nog zin in cupcakes?!"
M'n zus: "Ikke! Mag ik helpen?"
Ik: "Natuurlijk."
Waarop m'n zus een boek of tekenmateriaal neemt en zich gewoon in de keuken komt zitten, aan totaal de andere kant van de tafel.
Ergens vind ik het erg, dat ik ze niet kan laten helpen. Maar we vinden het beide niet erg. Ze help mij door mij gezelschap te houden en te proeven.
En nu is het visa versa ook zo. Als zij wil bakken, wil ze mij liever niet eens in de kamer. Ze zit er mee in dat ik het werk zou overnemen. Misschien lijk ik dan toch iets meer op ons moeke dan verwacht.
Deze week was het "Scampi Diabolique" en "Kalkoen met Couscous".
De aangepaste recepten en foto's volgen nog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten